Πέμπτη, Νοεμβρίου 16, 2006

Οι ηρωες δραματοποιουνται - Εισαγωγη

Δυο μεγαλες αγαπες, τα βιβλια και ο κινηματογραφος. Τι πιο φυσικο λοιπον, να κανω ενα μεγαλο αφιερωμα σε βιβλια που εγιναν ταινιες και σειρες. Τελειως κλισε, αλλα η πραγματικοτητα ειναι πως ποτε καμια ταινια δεν εγινε ισαξια του βιβλιου. Ο κυριως λογος, η φαντασια. Η φαντασια του καθενος ειναι μοναδικη, χωρις στερεοτυπα και πρεπει. Συνεπως το πως φανταζεται ενας αναγνωστης τον ηρωα ή την ηρωιδα, ειναι καθαρα υποκειμενικο θεμα και δεν μπορει σε καμια περιπτωση να μπει σε καλουπια. Παρ'ολα αυτα, υπηρχαν αρκετες περιπτωσεις, για μενα, οπου ταινιες ή/και σειρες κατορθωσαν να αποδωσουν σε ικανοποιητικο βαθμο την ατμοσφαιρα του βιβλιου, τους χωρους και τα κτιρια, τα ρουχα και τα σκηνικα και τελος και πιο σημαντικο, τους ηρωες του βιβλιου, τοσο εμφανισιακα οσο και εσωτερικα (χαρακτηρα, ιδιοσυγκρασια). Υπηρχαν και απογοητευσεις. Φερνω στη μνημη μου μερικες ταινιες, οπου εβλεπα και ξαναεβλεπα σκηνες και δεν το πιστευα. Μα ειναι δυνατον να επεσαν τοσο εξω οι δημιουργοι της; Κι ομως ειναι, επειδη κατι τοσο αυλο και αφηρημενο οσο η φαντασια μας, ειναι δυσκολο να αποδωθει και να ικανοποιησει ολο το βιβλιοφιλο και σινεφιλ κοινο.

Ξεκινωντας τη λιστα με τα βιβλια που εχουν γινει ταινιες, επικεντρωθηκα κυριως σε αυτα που εχω διαβασει και δει. Παρ'ολα αυτα, για συγκεκριμενους λογους στο αφιερωμα θα αναφερω και βιβλια που δεν εχω διαβασει (π.χ. τα βιβλια του Στιβεν Κινγκ). Οι λογοι θα εξηγηθουν στα συγκεκριμενα σημεια του αφιερωματος.

Ενα ακομα σημειο που σκεφτομαι και δεν εχω καταληξει ειναι η κατηγοριοποιηση. Πρωτα τα καλυτερα μου και πιο αγαπημενα βιβλια και μετα τα υπολοιπα; Οι καλυτερες, κατ΄εμε αποδωσεις και διασκευες; Να τα χωρισω σε δυσκολα και "ποιοτικα" βιβλια, οπως "Το Ονομα του Ροδου" και "Ο Αλεξης Ζορμπας" και σε απλα και "ελαφρα" οπως "Κωδικας Ντα Βιντσι "; Μου φαινεται ακυρο και ακαιρο. Ισως μια πιο "δημοκρατικη" και λιγοτερο υποκειμενικη κατηγοριοποιηση ταιριαζει καλυτερα. Βιβλια εποχων, οπως "Περηφανεια και προκαταληψη", βιβλια παιδικα, οπως "Χαρυ Ποτερ" και "Ματιλντα". Ακομα δεν εχω καταληξει, επειδη μου φαινονται τα βιβλια ασχετα μεταξυ τους και θα πρεπει να κανω πολλες κατηγοριοποιησεις , ισως κουραστικες και τελικα ανουσιες. Το πιθανοτερο, ετσι οπως το σκεφτομαι καθως γραφω αυτο εδω το κειμενο, ειναι να τα παρουσιασω σε τυχαια σειρα, σε δυο μεγαλες κατηγοριες με το πολυ 2 υποκατηγοριες για καθε μια. Θα δειξει εν καιρω.

Η λιστα ακομα εμπλουτιζεται, επειδη συνεχως θυμαμαι βιβλια και ταινιες. Δεν θελω να κοψω καμια, παντα ειχα την αναγκη να τις σχολιασω ή/και να τις συζητησω αλλα ηταν δυσκολο. Κανενας φιλος μου δεν ειχε διαβασει τα ιδια βιβλια με μενα και δει τις ιδιες ταινιες. Παντα υπηρχαν κενα και απο τις δυο πλευρες. Συνεπως, εδω ειναι μια καλη ευκαιρια να γραψω ολα οσα σκεφτομαι, κι ισως να βρεθουν κι αλλοι συνοδοιποροι για σχολιασμο. Εις αναμονη λοιπον για το πρωτο μερος του αφιερωματος:

"Books + Films = L.F.E."

3 Comments:

Blogger Sitronella said...

Αυτό είναι ένα δύσκολο ερώτημα:
πρέπει κανείς να συγκρίνει βιβλία με ταινίες ή όχι;
Είναι δύο διαφορετικά μέσα και δεν μπορεί να περιμένεις από την ταινία να αποδώσει το βιβλίο. Το βιβλίο είναι η βάση και ο σκηνοθέτης θα το πάρει και θα το μεταμορφώσει, θα το πλάσει σε κάτι δικό του. Μπορεί να πάρει μόνο τα κομάτια που έχουν εμπνεύσει αυτόν ή να το αποδώσει όπως αυτός το έχει φανταστεί. Δεν είναι δίκαιο να το συγκρίνουμε με το βιβλίο, ειναι πλέον μια ξεχωριστή οντότητα και ως τέτοια πρέπει να κρίνεται.
Αλλά τις περισσότερες φορές αυτό είναι πολύ δύσκολο να γίνει. Παρότι ξέρω ότι στη θεωρία δεν θα έπρεπε να συγκρίνω τα δύο, είναι αναπόφευκτο. Η ταινία πρέπει να είναι εξαιρετική για να σε κάνει να ξεχάσεις το βιβλίο.Από μικρή δεν ήθελα να πηγαίνω να βλέπω ταινίες βασισμένες σε βιβλία που είχα διαβάσει γιατί άρχιζα τα "μα δεν γίνεται έτσι στο βιβλίο" και μου χάλαγε όλη την ευχαρίστηση. Να λοιπόν ένας λόγος για να μην συγκρίνεις τα δύο και να βλέπεις τις ταινίες σαν άλλο πράγμα.

Αν κάνεις την σύγκριση, μην μπλεξεις και πολύ με τις κατηγοριοποιήσεις. Θα έλεγα βάλε αυτές που σου άρεσαν, αυτές που δεν σου άρεσαν και τις μέτριες και τέλος.

16/11/06  
Blogger eparxiakosaloni said...

λιγο δυσκολο να συγκρινεις βιβλια με ταινιες

οταν διαβασεις ( οπως σωστα ειπες ) φτιαχνεις χιλιαδες εικονες στο μυαλο σου

στην ταινια , βλεπεις μονο την οπτικη του σεναριογραφου και του σκηνοθετη

πετυχημενη μεταφορα βιβλιου στην μεγαλη οθονη για μενα τουλαχιστον , σημαινει σωστη επιλογη των ηθοποιων ηρωων και της ατμοσφαιρας που επικρατει , λιγοι το καταφεραν αυτο

17/11/06  
Blogger The wise Aineolach said...

Το αφιερωμα που θελω να κανω δεν εχει τοσο σκοπο να κρινω οσο να σχολιασω. Τελειως υποκειμενικα βεβαια για ολους τους λογους που ειπατε κι εσεις. Ειναι πραγματι δυσκολο, σιγουρα ο καθενας εχει τη δικη του οπτικη. Απλα ηθελα να συγκεντρωσω τις δικες μου κ το μπλογκ μου ειναι καλη ευκαιρια, γιατι σκεφτηκα οτι ισως να ενδιαφερει και 2-3 ακομη :)

17/11/06  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home