Μικρα ψηφιδωτα.

Ολες αυτες οι μικρες αναμνησεις που αποτελουν εσενα. Εισαι ενα μικρο ψηφιδωτο απο αναμνησεις. Το παρελθον, το παρον, ακομα και το μελλον ειναι μικρες αναμνησεις απο πραγματα που θα (θες) να ζησεις. Σε κρατανε ζωντανο να ονειρευεσαι, να πονας, να θες να ζησεις και να κανεις πραγματα. Και οι ανθρωποι. Τι ειναι αυτοι...Γυρω σου, δεμενος μαζι τους και αποτελουν τις κυριοτερες αναμνησεις σου. Ολα φαινονται να γυριζουν γυρω απο αυτους, τους αγαπας και στενοχωριεσαι. Η αποσταση. Κυριολεκτικη και μεταφορικη. Η μεταφορικη ειναι η χειροτερη. Μιλας και δεν ακουγεσαι. Σου μιλαει και δεν ακους.

Γιατι δεν μ'ακους...Σου φωναζω κι εσυ ακους εναν ψιθυρο.

Δεν ειναι ψιθυρος γαμωτο, φωναζω, ακου με σε παρακαλω.

Θες να χαρεις, ειλικρινα. Αλλα κατι σε κραταει, μια πικρα. Η πικρα που εγινε απο προδοσια. Εισαι πολυ ρομαντικος. Δεν επρεπε. Και τωρα το πληρωνεις. Και θα το πληρωνεις. Επειδη δεν θες να αλλαξεις.

Λεγε μεσα σου: ειμαι δυνατος, ειμαι δυνατος, ειμαι δυνατος. Πιανει ελεγε.

Γλυκο παιδικο.

Η αληθινη ευτυχια ειναι οι πραγματικοι και καλοι φιλοι. Ταδε εφη Καντυ-Καντυ.

Καθομαι και βλεπω το παιδικο μετα μανιας. Ουτε που να το φανταστω οτι θα συγκινομουν τοσο μα τοσο πολυ. Ισως επειδη τωρα πια ξερω οτι ο κοσμος ειναι σκληρος ειτε εισαι μικρος ειτε μεγαλος. Παλεψε Καντυ, παλεψε και αγωνισου.

Παλεψε λοιπον κι εσυ γιατι δε γινεται κι αλλιως...

Το παραπονο σου;

Εβλεπα ενα βιντεο που εκανε το μπλογκ Κουλουβαχατα για το βραδυ των εκλογων. Μια ερωτηση που εκαναν ηταν ο τιτλος του ποστ. Το δικο μου παραπονο ειναι οτι μεγαλο μερος των ψηφοφορων ειναι παιδια που ψηφιζουν το κομμα που ψηφιζουν οι γονεις. Σχεδον ολοι μου οι γνωστοι ψηφιζουν ΝΔ επειδη ψηφιζουν οι γονεις. Εχουν συμφεροντα βλεπεις. Και συμφεροντα θα εχουν και τα παιδια. Σε λιγο. Μολις τελειωσουν και χρειαστουν βοηθεια για δουλεια.

Η δικη μου βοηθεια για δουλεια ηταν οι παρακατω ανθρωποι και τους ευχαριστω:

- Ο Κωστης που με επρηζε συνεχως και αδιαλλειπτως. Με ωθησε να επιμεινω. Συνεχως.

- Ο Κ. που με βοηθησε με το βιογραφικο χωρις να με ξερει. Πηρε ενα εκτρωμα και εφτιαξε ενα κουκλι.
- Η Α. που ειναι σουπερ ντουπερ γαμαουα μεταφραστρια, ξερει τα καλυτερα αγγλικα του κοσμου και συνεχως διορθωνει.
- Ο Ν. που ειναι μεγαλοδιευθυντης - με την αξια του - και κοιταξε το βιογραφικο, εδωσε τις συμβουλες του, και κυριως με πηρε τηλεφωνο μια μερα πριν τη Μεγαλη συνεντευξη και μου ειπε να παω με τσαμπουκα και να τους γραψω στα αρχιδια μου, πραγμα που εκανα.

- Ο πατερας μου που θα μπορουσε να με 'χωσει' καπου αν εγλυφε τους καταλληλους κωλους αλλα αντ'αυτου με ενθαρυνε να βρω κατι με την αξια μου, κι ας ζοριστω, κι ας χρειαστει να διαβαζω βδομαδες πριν τις συνεντευξεις, να ετοιμαζω πρεσεντειτιονς, να μαθαινω απεξω μαλακιες για τα προτζεκτ των εταιριων και να εχω αγωνια μεχρι την απαντηση.

Το παραπονο μου ειναι οτι εγω δε ψηφιζω ΝΔ...

Music, music, music!

Well, there is nothing left but music. I am in the office, write in english, no greek keyboard and I don't really like the greeklish. Probably the blog will become part greek part english from now on.

I got my first salary and there is no better way to 'splurge' it than music. So I bought a ticket for a concert:

I love his voice. While I was playing around the related videos I found this:



The guy's brilliant! I have seen it so many times! I really hate that kind of shows, BUT if there is ONE possibility that someone might find a path to do something with his gift, what the heck, let them be...And I read some of the comments. Arguing about the finals, and who won etc etc...And they talk about the other guy...

...

...



HOW CAN HE DO THAT??? check the other videos too, he's great...He won the million. He's funny and he sings. Well spend money in my opinion :)

ps. the singer is Etta James and the song "At last".

φακ λαβ.

Αντι να λετε ενα σωρο μαλακειες, για διαμαρτυριες και λοιπες παπαριες, δεν αρχιζετε απο το να λετε στα παιδακια σας οτι σε αυτη τη ζωη ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ.

- Δεν θα μιλησεις στο φιλο, τον γνωστο, το μπατζανακη να βολευτεις παιδι μου στη νομαρχια και στο δημο.

- Τελειωσε μωρε εσυ το πανεπιστημιο και κατι θα γινει.

- Δε χρειαζεται να μαθεις ποτε να ζοριζεσαι, γιατι, στην Ελλαδα καλοπερναμε μωρε.

- Εμεις οι Ελληνες ειμαστε εξυπνοι, οχι οπως αλλοι λαοι, αγγλοι-γαλλοι-πορτογαλοι που ειναι χαζοι. Ε και για αυτο ολοι οι Ελληνες διαπρεπουν με την αξια τους ρε πουστη. Οχι με λαμογιες.

- Γι' αυτο αλλωστε και στην (μεγαλο)εταιρια που δουλευω εχει τοσους πατριωτες. Επειδη ολοι αγαπανε να δουλευουν και να πληρωνονται με την αξια τους.

- Για αυτο και οι κολλητοι του αδερφου μου, αστεια μεν αλλα προσεξε πως παει η σκεψη του νεοελληνα, κανονιζανε ποιος θα παει για εμπρηστης, ποιος θα τον καταδωσει ωστε να μοιραστουν τα λεφτα της επικυρηξης.

- Γιατι οι γονεις μας μεγαλωνουν με ολα τα καλουδια και δε λενε το εξης απλο: παιδι μου σε αυτη τη ζωη πρεπει να μαθεις να ΑΓΑΠΑΣ. Να αγαπας ρε γαμωτο, αν ειναι δυνατον.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΙΖΕΡΟ ΤΟΠΟ. Ουτε τον εαυτο σου αγαπας, γιατι αν τον αγαπουσες δε θα επετρεπες ποτε να πας σε μια θεση που ξερεις οτι θα εισαι ΑΧΡΗΣΤΟΣ.

ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΣ ΜΑΛΑΚΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ.

Περιμενοντας τη φλογα στο ποδι.

Αυτο ειναι το τραγικο, που ολοι περιμενουν να γινει κατι τελευταια στιγμη και να μην αφησουν το σπιτι και το βιος τους. Και περυσι που ειχε φωτιες στη Χαλκιδικη, η μανα μου μαζεψε μια βαλιτσα, εβγαλε και το αυτοκινητο στο δρομο και περιμενε.

Περιμενε να δει τη φλογα στο ποδι και μετα να φυγει. Αντε τωρα να σηκωθουν να φυγουν ολοι αυτοι οι ανθρωποι απο τα χωρια τους, τα σπιτια τους, τα μερη που αγαπανε.

Μερικοι ισως προτιμουν και να καουν :(

Δουλευειν.

Ειμαι περιπου τρεις βδομαδες στη δουλεια και μεχρι στιγμης ισχυουν τα εξης:

- Ειμαστε 20 καινουριοι. Ειμαστε υπο καθεστως εντατικης εκπαιδευσης. Επιτρεπεται μονο νερο, ψωμι και διαλειμμα για κατουρημα καθε 12 ωρες.
- Ειναι ολοι μωρα. Ειμαι η μεγαλυτερη. Εξαιρειται η Πενυ, η οποια εχει την ηλικια της μανας μου, εφυγαν ολα της τα παιδια απο το σπιτι και αποφασισε στα 50 να αλλαξει καριερα για να μη παθει καταθλιψη στο αδειο σπιτι. Οταν αρχισει να χτυπαει 12ωρα στη δουλεια στου διαολου το κερατο θελω να τη δω...
- Ειναι ολοι Αγγλοι. Αγγλακια για την ακριβεια. Στα break μιλανε για το big brother και παιζουν fantasy football. Εννοειται πως ειναι πολυ ευγενικα και χαμογελαστα μαζι μου αλλα ως εκει. Δεν μπαινω στην παρεα τους που να κωλοχτυπιεμαι.
- Μονο ενας μου μιλαει πιο πολυ. Του γυαλισα. Ειναι 22, ντροπαλος, νευρικος και μου λεει ολο μπουρδες. Σε αλλη περιπτωση θα χαμογελουσα με κατανοηση, τωρα δε μπορω, τον αποφευγω οσο μπορω.
- Μας πιεζουν οσο μπορουν. Αρχη ειναι ακομα, να μη τρομαξουμε με το καλημερα. Ερχονται ασχημες μερες...και νυχτες.
- Μας δωσανε αυξηση! Ναι, με το καλημερα. Ειπαν, αντε μωρε θα σας ξεσκισουμε που θα σας ξεσκισουμε, τουλαχιστον να εχετε κατι να προσμενετε στο τελος του μηνος. Οταν το ειπα στον αδερφο μου ειπε: Καλα εκει στην Αγγλια τα πετανε τα λεφτα? Κανε αδερφο να δεις καλο.
- Μας δωσανε ωραια παιχνιδακια (βλεπε φορητο υπολογιστη). Πρεπει να τον κουβαλαμε μαζι με ολα τα τζιμπρακαλα καθε μερα. Τις πρωτες μερες γυρνουσα σπιτι σαν σιγμα τελικο. Μετα πηρα τσαντα με ροδακια. Ακουγεται ωραιο το: η εταιρια σας παρεχει λαπτοπ αλλα πρεπει να τον κουβαλας συνεχεια (σαν καλος μαλακας που εισαι).

Γενικα περναω ομορφα...ομορφα λαλαλαλα...

(σουτ αχαριστη, αλλοι δουλευουν με τρεις και εξηντα) ειπε η συνειδηση μου και εκλεισε τουτο το ποστιον.

Θα συνεχισω με καινουρια επεισοδια.